شیشه سکوریت

شیشه سکوریت

مقدمه ای بر شیشه های سکوریت

اگر بر روی شیشه های ساده عملیات حرارتی یا واکنش های شیمیایی کنترل شده ی خاصی انجام دهند به این شیشه ها می توان رسید که نوعی از شیشه های ایمنی به حساب می آیند. شیشه های سکوریت یا حرارت دیده، نسبت به شیشه های ساده استحکام بالاتری دارند. عملیات سکوریت کردن شامل قرار دادن سطح داخلی برابر تنش کششی و سطح خارجی برابر فشار است؛ اینگونه توضیع تنش ها باعث می شود که هنگام شکست شیشه های سکوریت، آنها به تکه های دانه ای ریز و کم خطرتری، به جای صفحات دندانی بزرگ و خطرناک تبدیل شوند.

جهت مشاهده محصولات کلیک کنید

کاربرد شیشه های سکوریت

این شیشه ها به دلیل ویژگی های ایمنی واستحکام، کاربردهای فراوانی پیدا کرده اند. برخی از موارد مصرف آنها شامل شیشه های خودروها، به عنوان جزئی از شیشه های ضد گلوله، درهای حمام، سینی های یخچال، محافظ های صفحه نمای موبایل، درها و میزهای شیشه ای معماری شده، ماسک های غواصی و اشکال مختلف سینی ها و لوازم پخت و پز می شود.

نحوه تولید این شیشه ها

شیشه سکوریت

سکوریت می توانند از یک شیشه ی آنیل شده، طی یک عملیات حرارتی تولید شوند. بدین طریق که شیشه روی یک صفحه ی غلتان قرار می گیرد و سپس به داخل کوره ای برده می شود که تا دمای نرمی شیشه ، آن را یکنواخت گرم کند. سپس شیشه به کمک جریان هوای دمیده شده، بلافاصله سرد شده و در عین حال، قسمت داخلی آزاد است که برای مدتی کوتاه سیلان کند. بدین ترتیب لایه های بیرونی سریع تر از لایه های داخلی خنک می شوند و همین امر موجب استحکام بیشتر شیشه می شود.

روش جایگزین

روشی جایگزین جهت سکوریت سازی شیشه ها، استفاده از فرایند سخت سازی شیمیایی است. در این فرایند لایه ی سطحی شیشه به ضخامت حداقل 0.1 میملیتر در شرایط فشاری، یون های سدیم را با پتاسیم جایگزین می شوند. جهت رسیدن به این هدف، شیشه در حمامی از پتاسیم نیترات مذاب، غوطه ور می شود. روش شیمیایی نسبت به شرایط حرارت دهی، سختی بیشتری ایجاد خواهد کرد. بنابراین اشیای شیشه ای با شکل فضایی پیچیده، بهتر است که به روش شیمیایی سخت و تبدیل به سکوریت شوند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *